Wie een auto wil, heeft er een. Is dat zo?

Wie een auto wil, heeft er een. Dat lazen we naar aanleiding van de discussie over de verbreding van de Ring. De stelling gaat voorbij aan de dagelijkse realiteit van een grote groep mensen die niet zomaar kunnen kiezen hoe ze zich verplaatsen. Zij willen misschien wel een auto maar kunnen het zich niet veroorloven. Zij leven in vervoersarmoede.

Het artikel Lost de file zich vanzelf op?’ in De Stan­daard geeft eens te meer de valkuilen weer van een ver­al­geme­nend denkkad­er met uit­sprak­en zoals wie een auto wil, heeft er een” of nog jon­geren die er bewust voor kiezen om geen auto te hebben” en het zijn deze micro-beslissin­gen die lei­den tot verzadig­ing van ver­luchte wegen”. 

Mensen die kam­p­en met ver­vo­er­sar­moede hebben vaak geen auto, en boven­di­en geen of nauwelijks toe­gang tot andere vor­men van trans­port. Daar­door ger­ak­en zij moeil­ijk­er aan werk, kun­nen ze niet op bezoek bij vrien­den of fam­i­lie, niet naar de sport­club en gaat hun leefk­waliteit erop achteruit. Mensen in ver­vo­er­sar­moede kiezen daar niet bewust voor. Inte­gen­deel, een samen­spel van diverse fac­toren zoals inkomen, gebrekkige infra­struc­tu­ur, oplei­d­ingsniveau, vaardighe­den, enz. dwingt hen in die peni­bele posi­tie. Mensen in ver­vo­er­sar­moede zouden maar al te graag zelf beslis­sen waar ze wonen, waar ze werken en waar ze naar toe gaan. Maar die macht hebben ze niet. Of zoals ver­vo­ersspe­cial­ist Karel Martens het stelt: 

Trans­port pover­ty is caus­ing social exclu­sion. Trans­port-relat­ed social exclu­sion, in turn, can be the result of trans­port pover­ty and occurs if sys­tem­at­ic prob­lems of access to oppor­tu­ni­ties lead to sig­nif­i­cant impacts on a person’s life, such as unem­ploy­ment, dete­ri­o­ra­tion of health or social isolation.”

Zek­er, voor de meerder­heid van de Vlamin­gen sni­j­den de redener­in­gen van de experts in het artikel hout. Bij Mobiel 21 denken we liev­er in ter­men van duurzame mobiliteit voor iedereen. En dat betekent ook dat we de min­der­he­den in dit land niet zomaar aan de kant mogen schuiv­en. Ze wor­den al te snel over het hoofd gezien, rak­en onderges­neeuwd in sta­tistieken of niet geteld, maar ze zijn er wel. 

Mobiel 21 heeft de voor­bi­je jaren heel wat exper­tise opge­bouwd over ver­vo­er­sar­moede. Uit eigen onder­zoek in de provin­cie Lim­burg (20162017) blijkt dat 1 op de 3 werk­zoek­enden een prob­leem heeft om op de werk­plek te ger­ak­en. Meer details over de prob­lematiek vin­dt u in het dossier Zon­der auto geen job?”

En overi­gens zijn we van mening dat de ver­bred­ing van de Ring een schi­jno­ploss­ing is, die de files uitein­delijk gewoon bred­er zal mak­en. De ver­bred­ing is een zwak­te­bod. We geven toe dat we onze pub­lieke ruimte verk­wanseld hebben, of op zijn minst slecht ingedeeld. Maar moeten we er dan nog een schep­je bovenop doen en de Ring uitrusten met extra rij­vakken? Zoals de mobiliteitsspe­cial­is­ten in het artikel aan­halen, zijn er ver­schil­lende andere opties om het fileprob­leem aan te pakken. Nog meer asfalt en beton ten dien­ste van de gepriv­i­legieerde auto­bezit­ters zetten ons niet op weg naar een duurzame mobiliteits­cul­tu­ur waarin iedereen er ger­aakt, integendeel. 

Deel dit artikel via: